به وبلاگ تخصصی جامعه شناسی خوش آمدید.
جامعه شناسی مطالعه قوانین و فرایندهای اجتماعی است که مردم را نه تنها به عنوان افراد و اشخاص بلکه به عنوان اعضاء انجمنها ،گروهها و نهادهای اجتماعی شناسانده و مورد بررسی قرار می دهد .جامعه شناسی مطالعه زندگی اجتماعی گروهها و جوامع انسانی است.مطالعه ای هیجان انگیز و مجذوب کننده که موضوع اصلی آن رفتار خود ما به عنوان موجودات اجتماعی است .دامنه جامعه شناسی بینهایت وسیع است و از تحلیل برخوردهای گذرا بین افراد در خیابان تا بررسی فرایندهای اجتماعی جهانی را در بر می گیرد.
- مقدمه
- تاریخچه
- شاخه های اصلی جامعه شناسی
- حوزه های تخصصی جامعه شناسی
- مفاهیم کلیدی جامعه شناسی
- روشهای تحقیق و پژوهش در جامعه شناسی
- ارتباط جامعه شناسی با علوم دیگر
- جامعه شناسی و اسلام
- متفکران و بزرگان جامعه شناسی
- نظریه جامعه شناسی
- جامعه شناسی در ایران
- خطوط خارجی
مقدمه
- انسانها بیشتر عمرشان را در گروهها زندگی می کنند؛آنها به عنوان اعضای خانواده ، ساکنان یک محله یا شهر، اعضای یک گروه خاص اجتماعی یا اقتصادی و یا مذهبی و قومی نیز به عنوان شهروندان یک ملت با یکدیگر رابطه دارند. انسانها حتی اگر خودشان هم آگاه نباشند که اعضای یک گرو هند ، باز به شیوه هایی فکر و عمل می کنند که دست کم بخشی ازآنها را عضویت در گروه تعیین می کند. نوع لباسی که آدمها می پوشند، نوع خوراک و نحوه خوردن آنها، عقاید و ارزشهایشان و رسومی که رعایت می کنند، همگی تحت تأثیر عضویت آنان در گروههای گوناگون می باشند.
- جامعه شناسی را می توان به عنوان بررسی علمی زندگی گروهی انسانها تعریف کرد.جامعه شناسان در واقع می کوشند تا آنجا که ممکن است این نکته را به دقت و به گونه ای عینی توصیف و تبیین کنند که انسانها چرا و چگونه در گروهها با یکدیگر رابطه دارند.
- یکی از اهداف عمده جامعه شناسی پیش بینی رفتار اجتماعی و نظارت بر آن است. این هدف در جامعه نوین بصورتهای گوناگونی تحقق می یابد. همچنین جامعه شناسی به تخفیف تعصبها و پیشداوریهایی که مانع انعطاف پذیری بیشتر انسانها در برخورد با موقعیتهای تازه می شوند، کمک می کنند.
- سرانجام باید گفت که بررسی جامعه شناختی شیوه های نگرش و واکنش نوینی را در برخورد با سیمای پیوسته متغیر واقعیت اجتماعی، برایمان فراهم می آورد.
تاریخچه
 |
|
پیدا شده در فارا واقع در بین النهرین |
- جامعه شناسی جوان ترین رشته علوم اجتماعی است. واژه جامعه شناسی را در سال 1838 اگوست کنت فرانسوی در کتاب فلسفه اثباتی اش بدعت گذاشت .کنت را عموما بنیانگذار جامعه شناسی می دانند. او معتقد بود که علم جامعه شناسی باید بر پایه مشاهده منتظم و طبقه بندی استوار گردد.
- هربرت اسپنسر انگلیسی در سال 1876 نظریه تکامل اجتماعی را تحول بخشید که پس از پذیرش و رد اولیه ، اکنون بصورت تعدیل شده دوباره پذیرفته شده است. اسپنسر نظریه تکاملی داروین را در مورد جوامع بشری به کار بسته بود. او معتقد بود که جوامع انسانی، از طریق یک تکامل تدریجی، از ابتدایی به صنعتی تکامل می یابند. او در نوشته هایش یادآور شده بود که این جریان یک فراگرد تکاملی طبیعی استکه انسانها نباید در آن دخالت کنند.
- لستر وارد آمریکایی کتاب جامعه شناسی پویا را در سال 1883 منتشر کرد. او در این کتاب از پیشرفت اجتماعی از طریق کنش اجتماعی با هدایت جامعه شناسان ، هواداری کرد.
- امیل دورکیم در 1895 کتاب قواعد روش جامعه شناسی را منتشر کرد و در آن ، روشی را که در بررسی ماندگارش از خودکشی در گروههای گوناگون به عمل آورده بود، به روشنی شرح داد. دورکیم یکی از پیش گامان تحول جامعه شناسی است. او سخت بر این باور بود که جوامع بشری با باور داشتها و ارزشهای مشترک اعضایشان انسجام می یابند.
- ماکس وِبِر (1920-1864)معتقد بود که روشهای علوم طبیعی را نمی توان درباره مسائل مورد بررسی در علوم اجتماعی بکار بست. وبر استدلال می کرد که چون دانشمندان اجتماعی جهان اجتماعی محیط زندگی خودشان را بررسی می کنند، همیشه قدری برداشت ذهنی در بررسیهایشان دخالت دارد. او معتقد بود که جامعه شناسان باید فارغ از ارزشهایشان کار کنند و هرگز نباید اجازه دهند که تمایلات شخصی شان در پژوهشها و نتیجه گیریهایشان دخالت کنند.
- درس جامعه شناسی در دهه 1890 در بسیاری از دانشگاهها ارائه شد. در 1895، مجله آمریکایی جامعه شناسی انتشارش را آغاز کرد و در 1905 انجمن جامعه شناسی آمریکا بنیان گذاشته شد.
شاخه های اصلی جامعه شناسی
حوزه های تخصصی جامعه شناسی
- جامعه شناسی فرهنگ
- روان شناسی اجتماعی
- جامعه شناسی وسایل ارتباط جمعی
- جامعه شناسی توسعه
- جامعه شناسی دین
- جامعه شناسی هنر
- جامعه شناسی ادبیات
- جامعه شناسی صنعتی
- جامعه شناسی شهری
- جامعه شناسی پزشکی
- جامعه شناسی قشرها و نابرابریها
- جامعه شناسی روستایی
- جامعه شناسی سازمانها
- جامعه شناسی کار
- جامعه شناسی خانواده
- جامعه شناسی آموزش و پرورش
- جامعه شناسی بررسی مسائل اجتماعی
- جامعه شناسی تغییرات اجتماعی
- جامعه شناسی انحرافات
- جامعه شناسی ارتباطات
- جامعه شناسی انقلاب
- و رشته های دیگر
مفاهیم کلیدی جامعه شناسی
- جامعه
- فرهنگ
- نهادهای اجتماعی
- هنجار
- ارزش
- کنترل اجتماعی
- گروههای اجتماعی
- نقش اجتماعی
- پایگاه اجتماعی
- طبقه اجتماعی
- قشربندی اجتماعی
- تحرک اجتماعی
- نهاد خانواده
- تغییر اجتماعی
- انحرافات
- ساختار اجتماعی
- جنسیت
- کنش اجتماعی
- قانون
- سازمان
- مفاهیم دیگر
روشهای تحقیق و پژوهش در جامعه شناسی
ارتباط جامعه شناسی با علوم دیگر
- معمولا علوم را به دو شاخه عمده تقسیم می کنند که یکی را علوم طبیعی و دیگری را علوم اجتماعی می گویند. علوم طبیعی با بررسی پدیده های مادی سر و کار دارند ولی علوم اجتماعی عرصه پهناور رفتار انسانی را بررسی می کنند. جامعه شناسی یک علم اجتماعی است.
- علوم اجتماعی دیگر عبارتند از: روان شناسی (بررسی رفتار فردی)؛روان شناسی اجتماعی(بررسی روابط افراد با گروه)؛علوم سیاسی(بررسی حکومت،فلسفه سیاسی،و تصمیم گیری دولتی)؛اقتصاد(بررسی تولید،توزیع و مصرف کالاها و خدمات در جامعه)؛و انسان شناسی (شامل باستان شناسی که به مطالعه بقایای تمدن های از بین رفته می پردازد،زبان شناسی که بررسی زبان است،انسان شناسی جسمانی که کارش بررسی تکامل انسان است و انسان شناسی فرهنگی یا اجتماعی که با بررسی شیوه های زندگی در میان اجتماعات سراسر جهان سرو کار دارد.) رشته های جامعه شناسی و انسان شناسی فرهنگی و اجتماعی مفاهیم مشترک بسیاری دارند. جغرافیا (که به بررسی نقش مشخصات اقلیمی در فراگرد های گونا گونی چون رشد،انحطاط و جنبش اجتماعات جهان می پردازد)و تاریخ(که رویدادهای گذشته را بر حسب فعالیتهای بشری ثبت و تعیین می کند)،نیز با جامعه شناسی ارتباط دارند.
- درباره تفاوت میان علوم اجتماعی و رشته های جامعه شناسی دو نظریه مطرح می باشد:
- نظر اول این است که هر یک از رشته های علوم اجتماعی بطورذ کلی به تحلیل امور و مسائل مربوط به موضوع خود می پردازند.
- نظر دوم این است که هر یک از علوم اجتماعی به یکی از ابعاد مختلف واقعیت اجتماعی توجه دارد و رشته های جامعه شناسی هم همین کار را انجام میدهند ، اما با این تفاوت که در این حد توقف نمی کند بلکه سعی دارد در تحقیق و مطالعه از یک لایه اجتماعی آنرا به لایه های دیگر ارتباط دهد و بصورت یک کل واحد در نظر بگیرد و تبیین نماید.
جامعه شناسی و اسلام
- جامعه شناسی اسلامی
- متفکران و جامعه شناسان مسلمان
- اسلام و نظریات جامعه شناسی
- دین اسلام و نظریات جامعه شناسی
- تفکر اسلامی و نظریات جامعه شناسی
- کشورهای اسلامی و نظریات اسلامی
- و سایر موضوعات متنوع در مورد اسلام و جامعه شناسی
متفکران و بزرگان جامعه شناسی
- فارابی و جامعه شناسی
- ابن خلدون
- مونتسکیو
- اگوست کنت
- کارل مارکس
- آلکسی دوتوکویل
- امیل دورکیم
- ویلفردو پارتو
- ماکس وبر
- و سایر متفکران جامعه شناسی
نظریه جامعه شناسی
جامعه شناسی در ایران
خطوط خارجی
معرفي يك جامعه شناس فرانسوي:
French sociologist, anthropologist, philosopher, and champion of the anti-globalisation movement, whose work spanned a broad range of subjects from ethnography to art, literature, education, language, cultural tastes, and television. Bourdieu's most famous book is Distinction: A Social Critique of the Judgement of Taste (1984). It was named one of the 20th century's 10 most important works of sociology by the International Sociological Association.
"Taste classifies, and it classifies the classifier. Social subjects, classified by their classifications, distinguish themselves by the distinctions they make, between the beautiful and the ugly, the distinguished and the vulgar, in which their position in the objective classifications is expressed or betrayed." (from Distinction)
Pierre Bourdieu was born in the village of Denguin, in the Pyrénees' district of southwestern France. His father was the village postmaster. At school Bourdieu was a bright student but also gained fame as a star rugby player. He moved to Paris, where he studied at the École normale superiéure - his classmate was the philosopher Jacques Derrida. Bourdieu became interested in Merleau-Ponty, Husserl - Heidegger's Being and Nothingness he had read earlier - and also in the writings of the young Marx for academic reasons. His thesis from 1953 was a translation and commentary of the Animadversiones of Leibniz. After attaining agrégé in philosophy, Bourdieu worked as a teacher for a year and was then drafted into the army. He served for two years in Algeria, where French troops tried to crush the Algerian rebels. In 1959-60 he lectured at the University of Algiers, and studied traditional farming and ethnic Berber culture. "I thought of myself as a philosopher and it took me a very long time to admit to myself that I had become an ethnologist," Bourdieu once said. In 1960 he returned to France as a self-taughtd anthropologist.
Bourdieu married in 1962 Marie-Claire Brisard. He studied anthropology and sociology, and taught at the University of Paris (1960-62) and at the University of Lille (1962-64). In 1964 he joined the faculty of the École pratique des Hautes Etudes. In 1968 he became director of the Centre de Sociologie Européenne, where with a group of colleagues he embarked on pioneering extensive collective research on problems concerned with the maintenance of a system of power by means of the transmission of a dominant culture. One of the central themes in his works was that culture and education are central in the affirmation of differences between social classes and in the reproduction of those differences. In La Reproduction (1970) Bourdieu argued, that the French educational system reproduces the cultural division of society. He also implied a correspondence between "symbolic violence" of pedagogic actions and the state's monopoly of the legitimate use of physical violence.
In 1975 Bourdieu launched the journal Actes de la Recherche en Sciences Sociales, devoted to deconsecrating the mechanism by which cultural production helps sustain the dominant structure of society. In 1981 he was appointed to the prestigious chair of sociology at the Collège de France. By the late 1980s Bourdieu had become one of the French social scientists most frequently cited in the United States. For his students he became a guru, Bour-dieu (god), or a terrible example of terrorism in the disguise of sociology. In the mid-1990s Bourdieu participated in a number of activities outside academic circles. He supported striking rail workers, spoke for the homeless, was a guest at television programs, and in 1996 he founded the publishing company Liber/Raisons d'agir. In 1998 he published in the newspaper Le Monde an article, in which he compared the "strong discourse" of neoliberalism with the position of the psychiatric discourse in an asylum. Bourdieu's last publications dealt with such topics as masculine domination, neoliberal newspeak, Edouard Manet's art, and Beethoven. Bourdieu died of cancer in Paris at the Saint-Antoine hospital on January 24, 2002.
"Of all the oppositions that artificially divide social science, the most fundamental, and the most ruinous, is the one that is set up between subjectivism and objectivism." (from The Logic of Practice, 1980)
Key terms in Bourdieu's sociological thought are social field, capital, and habitus. Habitus is adopted through upbringing and education. The concept means on the individual level "a system of acquired dispositions functioning on the practical level as categories of perception and assessment... as well as being the organizing principles of action." Bourdieu argues that the struggle for social distinction is a fundamental dimension of all social life. Thorstein Veblen's (1857-1929) thoughts about conspicuous consumption come near Bourdieu's view, but Bourdieu has corrected that: "la distinction" has another meaning. It refers to social space and is bound up with the system of dispositions (habitus). Social space has a very concrete meaning when Bourdieu presents graphically the space of social positions and the space of lifestyles. His diagram in Distinction shows that spatial distances are equivalent to social distances. "The very title Distinction serves as a reminder that what is commonly called distinction, that is, a certain quality of bearing and manners, most often considered innate (one speaks of distinction naturelle, "natural refinement"), is nothing other than difference, a gap, a distinctive feature, in short, a relational property existing only in and through its relation with other properties." (from Practical Reason: On the Theory of Action, 1994)
All human actions take place within social fields, which are arenas for the struggle of the resources. Individuals, institutions, and other agents try to distinguish themselves from others, and acquire capital which is useful or valuable on the arena. In modern societies, there are two distinct systems of social hierarchization. The first is economic, in which position and power are determined by money and property, the capital one commands. The second system is cultural or symbolic. In this one's status is determined by how much cultural or "symbolic capital" one possesses. Culture is also a source of domination, in which intellectuals are in the key role as specialists of cultural production and creators of symbolic power. In Distinction, based on empirical material gathered in the 1960s, Bourdieu argued that taste, an acquired "cultural competence," is used to legitimise social differences. The habitus of the dominant class can be discerned in the notion that 'taste' is a gift from nature. Taste functions to make social "distinctions".
دهيم .با اميد به اينکه اين مقالات مفید بوده و مورد استفاده شما قرار بگيرد .
wellcome to sociology students weblog
